𝑫𝒊𝒕 𝒉𝒆𝒆𝒇𝒕 𝒎𝒆 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒃𝒂𝒂𝒏 𝒈𝒆𝒌𝒐𝒔𝒕.

𝑀𝑖𝑗𝑛 𝑚𝑎𝑛𝑎𝑔𝑒𝑟 𝑧𝑎𝑔 𝑚𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑠𝑡𝑒𝑟𝑘𝑒 𝑝𝑒𝑟𝑠𝑜𝑜𝑛𝑙𝑖𝑗𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑤𝑜𝑟𝑑𝑒𝑛.

In elke loopbaan zijn er periodes waarin ontwikkeling geen prioriteit heeft. En dat zou oké moeten zijn. Toch zie ik dat dit in veel organisaties nog steeds niet vanzelfsprekend is.
Ik sprak onlangs iemand die dit aan den lijve ondervond. Tijdens beoordelingsgesprekken werd steeds gezegd: "Kom eens uit je schulp, laat je meer zien." Maar deze persoon wás er al. Het werk werd goed gedaan, de verwachtingen werden waargemaakt. Toch werd dat niet als genoeg gezien.
Wat ontbrak, was begrip voor het grotere plaatje. Wanneer je een jong gezin hebt en je samen met je partner elke dag puzzelt om thuis alles draaiende te houden, dan is het soms gewoon niet de juiste tijd om extra te investeren in je carrière. En dat zou bespreekbaar moeten zijn.
Werkgevers spelen hierin een cruciale rol. In plaats van te pushen op ontwikkeling, kunnen ze faciliteren door ruimte en tijd te geven. Door te vragen: "Hoe kan ik je helpen?" in plaats van te oordelen dat iemand te weinig ambitie toont.
In dit geval gebeurde dat niet – en uiteindelijk kostte het deze persoon zijn baan. De manager zag geen ‘sterke persoonlijkheid’ ontstaan. Maar die kracht was er wél, alleen op dat moment op een ander vlak.
Een eerlijke en open dialoog over loopbaanontwikkeling, afgestemd op de levensfase waarin iemand zich bevindt, kan het verschil maken. Want groeien doe je niet altijd in een rechte lijn.